De achterbank vermaken? Ontvang gratis onze auto-spellen!
« Terug naar het blogoverzicht
De route van 75 jaar vrijheid

In 2019 & 2020 herdenken we de bevrijding van de Tweede Wereldoorlog, 75 jaar geleden. Jos pakte dit mooie moment aan om terug te gaan naar de plaatsen waar geschiedenis is geschreven. Na thuiskomst spraken we met hem over deze indrukwekkende trip. 

Jos, voordat we echt beginnen, zou je iets over jezelf kunnen vertellen?
”Ik ben in de nadagen van mijn bestaan op aarde. Sommigen noemen het blessuretijd. Vijf jaar geleden stierf de vrouw waarmee ik mijn leven deelde, Ingrid, de moeder van Jef, Hanke en Judy . Ze is in onze armen gestorven en we missen Ingrid om wie ze was voor ieder van ons. Ook de kleinkinderen. We hadden een spannend leven, nooit saai, altijd weer doordrenkt met creatieve wendingen en boeiende mensen om ons heen.

Nu leef ik samen met Nel, een vriendin sinds veertig jaar, die haar man Harrie al vijftien jaar geleden verloor. We bouwen een zorgwoning voor mij in haar tuin. Een zwaar verkeersongeluk maakte me drie jaar geleden afhankelijk van zorg. Inmiddels leef ik weer alsof er nooit iets is gebeurd. We hebben een boeiend bestaan en proberen aandacht te hebben voor ieders familie, waarvan we ook veel liefde en betrokkenheid terug krijgen.

We hebben niet zoveel tijd over om te reizen, maar we gebruiken de kansen die zich voordoen. We logeerden in een familiehuis in de Ardennen, genoten in een familiehuis in de buurt van Girona (Spanje), waren te gast bij de trouwerij van een kleindochter van Nel in Florence, Alabama (Verenigde Staten), gingen met de camper op bezoek bij een zoon in Moraira (Spanje), bezochten vrienden in Zakopane (Polen), reisden naar de begrafenis van een vriend in Chateauroux (Frankrijk) en bezochten onlangs mijn familie in Australië. Als je het zo op een rij zet lijkt het alsof we niks anders doen, maar dat is niet zo. Het blijven momenten tussen het gewone leven waarin we het beiden nog druk hebben met van alles, in elk geval dat idee hebben we.”

Waarom ben je deze ‘route van de vrijheid’ gaan rijden?
”De aanleiding om de route naar de stranden van Normandië te rijden is de 75e herdenking dit jaar van D-Day, maar dat is niet de reden. Wij wonen vlakbij de grens met België waar op 17 september Poolse en Canadese soldaten Nederland binnen trokken met heftige gevechten en veel slachtoffers. De militaire kerkhoven aan deze weg zijn de getuigen. Na lange gevechten in Normandië en Noord-Frankrijk kwamen ze door België uiteindelijk op 17 september aan bij de grens met Valkenswaard. Market Garden was gestart en de bruggen bij Nijmegen en Arnhem waren het doel. Het was de bekende één brug te ver. Ze strandden in Brabant en een hele compagnie Engelse soldaten bezette half oktober 1944 de school in mijn geboortedorp Riethoven, tegenover ons huis. Bij ons thuis bivakkeerden de commandant en zijn officieren. Voor mij waren het grote stoere vrienden. En voor hen was het een rustpauze tussen wat ze hadden meegemaakt en wat hen nog te wachten stond, een rustpauze van een half jaar. Ik had geen idee van enige ernst. Nu zou ik het allemaal graag willen weten.”

Wat is je het meest bij gebleven van je trip?
”Dat is toch wel Pointe du Hoc. De kazematten die verspreid liggen op de rotsen. De steile afgronden. Het verhaal van de Amerikaan op het platform boven één van de bunkers, waar de Duitsers de geallieerden opwachtten en onder vuur namen. En daarna de film in het kleine museum waar overlevenden van de landing nog steeds treurden over al die verloren levens van hun kameraden. Om stil van te worden. Ook ben ik bewust over Ieper gereden door Flanders Fields. Daar heeft de eerste wereldoorlog me gegrepen en heb ik me afgevraagd hoe het mogelijk is dat ik daar zo weinig van wist.”

Heb je zelf de oorlog ook bewust meegemaakt?
”Niet echt. Ik ben in de oorlog geboren en heb eigenlijk alleen de sfeer geproefd. De spanning. De vliegtuigen waarvan ik pas later begreep dat het vooral Engelse vliegtuigen waren. Alleen de contacten met de Engelse soldaten zijn me nog bijgebleven. Pas later heb ik begrepen dat de pater die soms een aantal weken bij ons logeerde, zich bij ons verschanste omdat hij bang was opgepakt te worden vanwege zijn verzetswerk.”

Raad je andere mensen aan deze route ook te gaan rijden?
”Ja! Het is een adembenemende ervaring om de route terug te volgen, door de streken, dorpen en steden die moesten worden veroverd vóordat wij bevrijd konden worden. Het beneemt je soms de adem als je de oorlogskerkhoven onderweg passeert en je realiseert hoeveel levens verloren zijn gegaan op deze route, op de plekken waar je gewoon voorbij komt. Het is ook goed om te beseffen hoe Zuid-België geleden heeft onder de bombardementen en beschietingen van de Engelsen op hun weg naar het noorden. Hoeveel burgers het slachtoffer werden van de strategie om de Duitsers uit de steden zoals Doornik en Kortrijk te verdrijven. En helemaal hoe dorpen en steden in Noord-Frankrijk geleden hebben van de bevrijdingsroute. Het dringt diep in je door dat de vrijheid waarin ik mijn hele leven heb kunnen vertoeven niet vanzelfsprekend is en zeer veel offers heeft gevraagd.

Het klinkt misschien als een cliché, maar ik vind dat het voor iedereen heel belangrijk is om te beseffen dat we zuinig moeten zijn met de vrede. Het doet er echt toe. We moeten moeite blijven doen om autoritaire macht en ongeremd chauvinisme te voorkomen. Daar ben ik me mede door deze trip nog bewuster van geworden.”

Wil je deze trip ook beleven? Dat kan! Want wij hebben de hele route gebundeld in een mooie gids.
Klik hier om de gids gratis te downloaden.

Voorbeeld:

Nog meer tips? Laat je email achter en je ontvangt ze per mail
Interessant artikel? Laat het weten! Share!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De allerleukste autovakantie!

Met Breakzy begint je vakantie al onderweg!

Plan jouw perfecte vakantie aan de hand van duizenden stops en laat een review achter.

Naar de routeplanner
Onze laatste blogs
1/
2/
3/
4/
5/